html website templates

MARINA VAN DAMME NETWERK

Hét netwerk voor jonge afgestudeerde vrouwen met ambitie en passie voor hun vak.

De Marina van Damme beurs wordt uitgereikt aan veelbelovende alumni van de vier technische universiteiten in Delft, Eindhoven, Twente en Wageningen. Al deze winnaressen samen vormen het inspirerende, creatieve en actieve Marina van Damme netwerk. 

Verwelkomen

De Marina van Damme Beurs wordt jaarlijks uitgereikt aan 1 winnares per universiteit. Het netwerk zet zich in om het gedachtengoed van Mevrouw van Damme levend te houden en de nieuwe winnaressen te verwelkomen in het netwerk.

Verbinden

Het netwerk maakt de onafhankelijke leden sterker. De verbinding door overleg en sparren zorgt voor een sterkere positie in ons werk en leven. Verschillende achtergronden zorgen voor diversiteit, en voldoende overlap in ambitie en uitdagingen in carriere maken een hechte verbondenheid met elkaar.

Inspireren

De activiteiten van het netwerk zijn erop gericht elkaar te inspireren en verder te brengen. Door hiermee in de spotlight te treden hopen wij ook meisjes en jonge vrouwen te inspireren.

MARINA VAN DAMME

MEET THE NETWORK

DE VERHALEN ACHTER DE GEZICHTEN

Meer verhalen in het Engels

In 1995 studeerde ik af als Toegepast Onderwijskundige aan de Universiteit Twente. In 2006 heb ik de Marina van Damme prijs gewonnen, o.a. voor de oprichting van het Netwerk van Ondernemende Onderwijskundigen (www.netoo.nl). Het netwerk heeft recent haar 15-jarig lustrum gevierd. In de periode 2009-2011 heb ik ter versterking van mijn profiel de Masteropleiding Strategisch management in de non-profit sector gevolgd. Vele jaren heb ik me als onderwijskundige gefocust op de wereld van kunst en cultuur. De betekenis van de kunsten is in mijn ogen ontzettend groot, zowel op maatschappelijk als sociaal-emotioneel vlak. Sinds 2018 werk ik als ondernemer met een aantal collega’s aan de ontwikkeling van Educatiepunt Zutphen en Apeldoorn. Een prachtige organisatie die helemaal is gericht is op verrijking van het primair en voortgezet onderwijs met leerzame initiatieven van lokale partners. Samenwerking tussen onderwijs, bedrijfsleven, overheid en maatschappelijke organisaties staat centraal. Waar mogelijk is er in de projecten een rol voor kunstdocenten, omdat zij leerlingen kunnen helpen hun ervaringen en ideeën op een creatieve manier te verwerken. Naast mijn werk als onderwijskundige ben ik oprichter en bestuursvoorzitter van Muziekhuis Deventer, een locatie waar ondernemende muziekdocenten met een eigen lespraktijk lessen geven en met elkaar samenwerken.  

Joyce Kuiken studeert af in 2006 aan de TU Delft als architect met een passie voor lichtgewicht en mobiel bouwen. Na werkervaring opgedaan te hebben bij een aantal architectenbureaus, besluit zij in 2009 de sprong in het diepe te wagen, en start eggworks – studio for lightweight architecture. Enkele maanden na oprichting wint zij de Marina van Damme-beurs en krijgt daarmee de mogelijkheid om in Dessau Duitsland aan de Anhalt University of Applied Sciences te gaan studeren bij het Institute for Membrane and Shell technology [IMS]. Hier komt zij in aanraking met gridshells, een lichtgewicht constructiemethode waarmee grote overspanningen op bijzondere wijze gevormd kunnen worden. Binnen verschillende onderzoeksprogramma’s heeft zij een ontwerptool ontwikkeld waarmee gridshells in de 21e eeuw door ontwerpers toegepast kunnen worden; door middel van interactief modelleren en digitaal produceren een duurzame architectuur mogelijk maken die op vele manieren licht te noemen is. Ook heeft zij zich gericht op innovatieve lichte bouw- en ontwerpmethoden in de woningbouw. 

Dankzij de Marina van Damme beurs ben ik in 2005 gestart met de Master Bewegingswetenschappen aan de VU Amsterdam. Daarvóór heb ik Industrieel Ontwerpen gestudeerd aan de TU Delft, en erna ben ik begonnen met een promotieonderzoek. Het doel van het onderzoek was een nieuwe methode te ontwikkelen voor het diagnosticeren van lage rugklachten. Omdat een belangrijke oorzaak van rugklachten ligt in het mechanisch falen van de structuren in de rug, richtte het onderzoek zich op het meten van stijfheden van de tussenwervelschijf door middel van trillingsoverdracht. Natuurlijk is dit onderzoek nog niet afgerond, wetenschappelijk onderzoek is nooit klaar, maar ben ik inmiddels gepromoveerd en aan het werk in het LUMC. Daar ben ik aangesteld als stafadviseur Medische Techniek en geef ik zorgverleners advies over met name medische apparatuur. Dit betekent dat ik help bij grote aanschaftrajecten, vaak Europese aanbestedingen, risico analyses verricht op nieuw in te richten zorgprocessen, regelgeving in de gaten houdt enz. Eigenlijk alles rondom veilige toepassing van medische technologie in de medisch specialistische zorg. Een mooie uitdaging!

Jenny de Boer is in 2007 afgestudeerd aan de faculteit Industrieel Ontwerpen van de TU Delft. Zij is daarna aan de slag gegaan bij het Nederlands onderzoeksinstituut TNO. Sinds 2009 kan zij haar passie voor andere culturen kwijt in haar werk in projecten in en voor Afrika en Azië. Zij faciliteert namens TNO innovatieprocessen in ontwikkelingslanden en zit vaak met mensen met verschillende culturele achtergronden om tafel. Met de Marina van Damme beurs heeft Jenny de kans gekregen om haar kennis te verbreden op het gebied van culturele antropologie, een vakgebied welke van bijzondere relevantie is in het werk wat zij doet. Waar ontwerpers vooral kijken naar wat het probleem is en hoe ze dat met een nieuw product of dienst kunnen oplossen, gaan sociale wetenschappers meer kijken hoe dat probleem is ontstaan. Door (be)grip te krijgen op wat de invloed van (nieuwe) producten is op de cultuur en vice versa, hoopt zij zo meer producten en diensten te ontwikkelen die ook van toegevoegde waarde zijn voor de mensen in ontwikkelingslanden. dent culpa sequi veritatis.”

Ik wist al van jongs af aan dat ik de bouw in wilde. Nadat ik was afgestudeerd aan de TUDelft ben ik als architect aan de slag gegaan bij een groot architectenbureau. Howel de vaak utilitaire bouwprojecten uitdagende opdrachten waren, werd al snel duidelijk dat mijn werkterrein beperkt bleef tot de planfase op het kantoor, en niet op de bouwplaats. Dit maakte het werk voor mij een stuk minder interessant, want het gaat ten slotte om het daadwerkelijk realiseren van de ontworpen plannen. Met deze beurs heb ik de geweldige kans gekregen om bij te scholen, zodat ik de kennis van aannemers, managers en makelaars mij eigen kan maken. Met deze kennis op zak ben ik een onderneming gestart die op de particuliere markt gericht is. Ik bied een totaalpakket aan van taxaties en aankoopbegeleiding tot het ontwerpen en uitvoeren van grootschalige verbouwingen die de potentie van woningen maximaal benut. De architect maakt niet langer meer alleen een mooi plaatje, maar begeleidt het gehele proces. De architect als bouwmeester, zoals het vroeger ooit begon. 

Ik was in 2003 de eerste winnares van de Marina van Damme Award in Twente. De prijs was toen bedoeld voor vrouwelijk ondernemerschap. Ik heb de prijs gekregen omdat ik samen met twee collega’s een startup ben begonnen toen ik mijn baan als onderzoeker bij Ericsson Eurolabs kwijtraakte toen het bedrijf de vestiging Enschede geheel sloot. De startup, Twente Institute for Wireless and Mobile Communications, of WMC in het kort, bestaat nog steeds. WMC telt 14 medewerkers en we doen onderzoek, consultancy en productontwikkeling voor mobiele en draadloze communicatie. Naast mijn baan bij WMC heb ik altijd een dag per week bij de universiteit gewerkt om contact te houden met de academische wereld. Eerst als universiteit hoofddocent bij de Universiteit van Twente, en vanaf 2006 als deeltijdhoogleraar bij de Technische Universiteit Delft. Recentelijk ben ik benoemd tot deeltijdhoogleraar bij de Technische Universiteit Eindhoven. Hier werk ik in de elektro-optische communicatiegroep van de Faculteit Elektrotechniek met als vakgebied de combinatie van draadloze en optische communicatie. 

Tamara Derksen studeerde in 2006 af als bouwkundig ingenieur aan de Technische Universiteit Eindhoven met als specialisme bouwfysica. Voor zij in 2011 als zelfstandig ondernemer aan de slag ging, was zij werkzaam in het onderwijs en onderzoek op de Technische Universiteit Eindhoven en bij een huisvestingsadviesbureau dat gespecialiseerd is in maatschappelijk vastgoed projecten. Als zelfstandige adviseert en begeleidt zij (maatschappelijke) organisaties die een duurzame en gezondere gebouwde omgeving nastreven. In de toekomst zal zij zich met haar onderneming meer gaan richten op de relatie tussen de psychische en fysieke gezondheid van de mens en gebouwen. In 2011 ontving Tamara de Marina van Damme beurs aan de Technische Universiteit Eindhoven, als stimulans voor vrouwelijke ingenieurs aan het begin van hun carrière. Zij ontving de beurs voor haar plan om de resultaten van het marktonderzoek dat zij voor de onderneming uitvoert te verwerken tot een publicatie in de vorm van een boek. 
Erica Coenen studeerde werktuigbouwkune aan de universiteit in Eindhoven. In 2012 promoveerde ze en ontving voor haar scriptie een Europese onderscheiding. Als materiaalkundige werkt Erica sinds 2011 bij TNO. Ze heeft een passie voor cijfers en het toegankelijk maken van complexe techniek. Sinds 2003 zet ze zich als vrijwilliger en coach voor de VSN. Ze heeft het jongerenbeleid vorm gegeven door uitdagingen voor de jongeren neer te leggen. Het doel is deze jongvolwassenen te inspireren om de regie over hun eigen leven te nemen en te ervaren hoe veel kracht dat geeft. Wat dacht je van een week zeilen op open zee en meedraaien in een echt scheepsteam! Uitdagend genoeg! De toekenning van de Marina van Damme beurs is voor mij een belangrijke katalysator in het realiseren van een voor mij persoonlijk zeer belangrijke doel; het versterken van de internationale samenwerking op het gebied van medisch onderzoek naar dysferline gerelateerde aandoeningen. Mijn levensstrategie is het streven naar een ambitieus carrierepad, gekenmerkt door onafhankelijkheid, persoonlijke innovatie en lef. 
Kaudie Bartelink is in 1995 afgestudeerd aan de Universiteit Twente bij de faculteit Toegepaste Onderwijskunde. Daarna heeft zij 10 jaar gewerkt bij Bouwradius Training & Advies; als cursusontwikkelaar en manager afdeling cursusontwikkeling. In 2005 is zij voor zichzelf begonnen als zelfstandig ondernemer waarin de dienstverlening sterk is komen te liggen op de ontwikkeling van digitaal lesmateriaal, waaronder video.Klaudie is actief en houdt van natuur en avontuur. Ze klimt, duikt, mountainbiked en skiet in binnen- en buitenland. De videocamera speelt hierbij een belangrijke rol. Als vrijwilliger zet zij zich in voor het beschermen van de Noordzee met Duik de Noordzee schoon en Expeditie Doggersbank. Zij won de Vlissingen AD Natuurprijs en ontving een bijdrage van de Nationale Postcodeloterij voor Duik de Noordzee schoon. Op 25 mei 2011 ontving Klaudie de Marina van Damme Beurs om zich te kunnen bekwamen in het produceren van films door specialistische opleidingen te volgen.
Didactus noemt ze haar bedrijf. Afgeleid van didactiek: “de kunst van het onderwijzen”. Daar draait het om in haar werk. Thelma Stobbelaar studeerde in 2000 af bij de opleiding Toegepaste Onderwijskunde aan de Universiteit Twente. Na ervaring opgedaan te hebben in het bedrijfsleven en in het onderwijs, startte ze in 2004 haar eigen bedrijf Didactus advies & ontwikkeling. Op 10 november 2005 ontving ze de Marina van Damme-prijs, omdat ze als startende vrouwelijke ondernemer in zeer korte tijd een grote en diverse klantenkring had opgebouwd. Thelma ondersteunt docenten bij de ontwikkeling van goed onderwijs, zoals met het bedenken en inzetten van actieve(re) werkvormen en het gebruik van nieuwe media. Haar werkzaamheden doet ze met veel enthousiasme en betrokkenheid. Dat leidt tot tevreden klanten en een goed gevulde orderportefeuille. Zo heeft ze meer dan 10 jaar gewerkt voor de Politieacademie en nu al een aantal jaar voor de Universiteit Twente.
De Marina Van Damme Award opende een wereld van kansen voor mij. In 2010, na het afronden van mijn Master in aardobservatie en geo-informatica bij de Universiteit Twente, keerde ik terug naar mijn geboorteland Zimbabwe met een grote fascinatie voor Unmanned Aerial Vehicles of Drones en hun rol in stedelijke gegevensverzameling. Ik had ook een enorme wens om een ​​op onderzoek gebaseerd adviesbureau te starten dat naar toepassingen van drone-technologie keek bij het oplossen van uitdagingen voor duurzame ontwikkeling die meisjes en vrouwen in Afrikaanse samenlevingen treffen. De MvD-prijs was daarom een ​​duwtje in de goede richting. Het creëerde een wereldwijd netwerk van professionele en zakelijke contacten die het idee enorm hebben ondersteund en gedeeld. Door de toekenning ben ik nu een UAV-pilot met een vergunning geregistreerd bij de Civil Aviation Authority van Zuid-Afrika. Ik was ook in staat om 'Basetsane' Onderzoeksgroep (sestwana-woord voor 'het meisjesinitiatief') op te zetten binnen de universiteit waar ik werk en een parallelle spin-off-entiteit te openen genaamd Drone Wings, een privébedrijf in de dronevlucht voor Geoinformatcs. "Basetsane" is erin geslaagd om een ​​systeem op te zetten dat onderzoek doet naar de levering van herbruikbare maandverband aan meisjes op het platteland van Zimbabwe Dit project is heel spannend en echt de moeite waard. "De toekomst ziet er heel goed uit met de hulp van MvD - nieuwe mogelijkheden in de drone-luchtvaart en de levenslange netwerken gecreëerd door de toekenning.
De bouwindustrie gebruikt 40% van de grondstoffen wereldwijd! Deze conservatieve branche verandert niet zo gemakkelijk. We moeten in nieuwe samenwerkingen werken aan slimme innovaties om de materialenkringloop te sluiten. Mijn idee voor de beurs in 2012 was daarom een CrowdBuildingSite op te zetten en een WasteApp te ontwikkelen om gebruikte materialen te koppelen aan BIM. Met BIM krijgen gebruikte materialen immers een identiteit én de materialen krijgen eigenschappen toegewezen zoals die van nieuwe materialen ook bekend zijn in het ontwerpproces. Hierdoor hebben materialen een grotere kans hergebruikt te worden. (Impressie op youtube).
De beurs heeft me het meest geholpen bij de stap naar een eigen bedrijf Creation2Creation waardoor ik meer vanuit mijn hart kon gaan werken en leven. Tegenwoordig richt ik me op (sociale) innovatie en enthousiasmeer ik mensen voor duurzaamheid met serious games (samen-rijk.nl & hetgroenegeheim.nl) en creatief faciliteren (bruisbabes.nl & gavedingendoen.nl). Als enthousiaste design thinker en facilitator, maak ik duurzaamheid makkelijk en leuk voor mensen en help ik ze hun eigen visies en ideeën te ontwikkelen en neer te zetten om zo bij te dragen aan een betere wereld.

Milou Feijt behaalde haar bachelordiploma Klinische- en Gezondheidspsychologie aan de Universiteit Utrecht met een minor in Informatica en informatiekunde, waarna ze de master Human-Technology Interaction volgde aan de Technische Universiteit Eindhoven. Gedurende deze periode ontdekte ze haar passie voor het inzetten van technologie voor het verbeteren van het menselijk welzijn. Na haar afstuderen in 2017 met een onderzoek naar de barrières en drijfveren voor de adoptie van eHealth bij psychologen, vervolgde ze het werk op dit gebied als promovendus aan de TU/e in een NWO-project. Dit project richt zich op de verbetering van de vaardigheden van professionals in de geestelijke gezondheidszorg in het gebruiken van technologie in hun werk en het ontwikkelen van tools om de therapeutische interactie te ondersteunen. Vaak is de daadwerkelijke implementatie van de onderzoeksresultaten bij dergelijke projecten echter een grote uitdaging en belanden waardevolle opbrengsten ongebruikt op de plank. Om dit te voorkomen heeft ze een plan opgesteld dat bestaat uit een aantal stappen. Ten eerste zal ze onderzoek doen aan de University of California Berkeley (USA) om nieuwe inzichten te verkrijgen in welke technologieën het meeste toe kunnen voegen aan onze geestelijke gezondheidszorg. Op basis hiervan wil ze samen met professionals in Nederland nieuwe tools ontwikkelen die aansluiten op hun behoeften en dagelijkse praktijk. Tot slot is ze van plan om workshops te organiseren waar professionals kunnen leren en ervaren hoe het is om met deze tools te werken. Op deze manier maakt de beurs het mogelijk om een brug te slaan tussen wetenschappelijk onderzoek en de implementatie in de dagelijkse praktijk, en daarmee dichter te komen bij het bereiken van haar doel om technologie in te zetten voor de verbetering van onze geestelijke gezondheidszorg.

VOLG ONS