Mijn verhaal wijkt nogal af van de andere verhalen. Na mijn studie Chemische Technologie aan de Universiteit Twente ben ik in 2000 begonnen als procestechnoloog bij DSM. Een aantal jaar later ging ik met de verkoop van de petrochemie over naar SABIC. Net voor die tijd had ik de keus gemaakt om parttime te gaan werken (32 uur) omdat ik een ambitieuze triathlon sport carrière graag wilde gaan combineren met een maatschappelijke carrière. Toen ik mij in 2006 kwalificeerde voor het wereldkampioenschap Ironman triathlon op Hawaii en daar als 13e eindigde tussen de professionals heb ik uiteindelijk de keus gemaakt om volledig voor de sport te gaan. Deze keus was niet makkelijk, maar door de steun die Sabic mij daarbij gaf door een terugkeer garantie te geven en de steun van mijn omgeving heb ik uiteindelijk de knoop door gehakt. In 2008 kreeg ik de Marina van Damme prijs uitgereikt als erkenning voor mijn doorzettingsvermogen en de durf om onorthodoxe keuzes te maken. De prijs heeft mij geholpen om mijn sportieve doelen te bereiken en zo een inspiratie te zijn voor een ieder om te laten zijn dat de enige vrijheid die wij hebben is keuze vrijheid.
Een terugkeer naar Sabic heb ik nooit gemaakt omdat ik uiteindelijk naar mijn hart geluisterd heb. In 2011 volgde ik mijn man als expat partner eerst naar Frankrijk, vervolgens USA (Wisconsin), Zwitserland en nu Schotland. Mijn eigen topsport carrière eindigde in 2014. In de tussentijd heb ik veel nagedacht wat ik nu eigenlijk verder met mijn leven wilde. Mensen helpen en motiveren om het beste uit zichzelf te halen op wat voor gebied dan ook is iets wat mij drijft. Inmiddels heb ik mijn eigen bedrijf als triathlon coach. Vorig jaar heb ik een opleiding tot gecertificeerd professioneel coach afgerond en ben op dit moment bezig om mijn eigen coaching business op te zetten als wellbeing en expat life coach.