Judith Houtman

Al vanaf jonge leeftijd was ik gefascineerd door het observeren van de natuur. Ik liep rond met glazen buisjes en schaaltjes om dingen te verzamelen en ze onder mijn speelgoed microscoop te “analyseren”. Het is dan ook geen verrassing dat biologie en scheikunde mijn favoriete vakken waren op de middelbare school. Tijdens mijn universitaire studies raakte ik erg geïnteresseerd in cel- en moleculaire biologie en alles wat er nog onbekend is over hoe onze cellen werken en ons DNA wordt gereguleerd. Ik heb mijn PhD gedaan in de neurowetenschappen, waarbij ik mechanismen heb bestudeerd die betrokken zijn bij de ziekte van Alzheimer, en een postdoc onderzoek waarin ik DNA-regulatie in hersencellen heb bestudeerd.
Ik heb de Marina van Damme-beurs aangevraagd om bio-informatica-vaardigheden te ontwikkelen, die tegenwoordig essentieel zijn in de moleculaire biologie, en een eigen onderzoeksgroep op te zetten. Tijdens de COVID19 pandemie was ik niet in staat mijn beurs te gebruiken, en gedurende deze tijd is mijn droom veranderd. Ik ben nu van veld gewisseld, en een baan als wetenschappelijk coördinator gestart bij het academisch ziekenhuis in Bonn. Ik verheug me op de steile leercurve die bij een nieuwe baan hoort, en hou m’n ogen open voor verdere mogelijkheden om mezelf te ontwikkelen.